The Greek Kiwi

Χτυπάει το ξυπνητήρι την καθορισμένη ώρα. Το κλείνω. Σε 10 λεπτά ξαναχτυπάει, το ξανακλείνω. Και ούτω καθ' εξής, ώσπου καταλήγω να τρέχω αλλόφρων στην δουλειά ή οπουδήποτε έχω να πάω, μασουλώντας μία μπανάνα στην διαδρομή και καίγοντας την γλώσσα μου με τον καφέ. Πόσο καλά  μπορεί να πάει μία ημέρα που έχει ξεκινήσει με άγχος, ένταση και γκρίνια; Ξέρω ότι δεν είμαι η μόνη που τρέχω πανικόβλητη τα πρωινά. Οι περισσότεροι από τους γνωστούς μου δεν προλαβαίνουν να πάρουν ένα πρωινό της προκοπής, πέρα από έναν καφέ και ένα κουλούρι καθ' οδόν προς το γραφείο. Αν οι ημέρες σου ξεκινούν κάπως έτσι, έλα να πλάσουμε μία άλλη εκδοχή του πρωινού σου. Αναλογίσου για μία στιγμή: πόσο διαφορετικά θα ένιωθες αν άρχιζες την ημέρα σου αφιερώνοντας χρόνο στον εαυτό σου και συγκεκριμένα στην προσωπική σου εξέλιξη;  Τι βελτίωση θα μπορούσες να σημειώσεις μέσα σε μερικούς μήνες, σε έναν χρόνο από τώρα, στην φυσική σου κατάσταση, στην εμφάνισή σου, στην υγεία σου, στην καριέρα σου, στις...

Μία ακόμη ημέρα είχε γλιστρήσει από τα χέρια μου χωρίς να κάνω τίποτε απ' όσα σκόπευα να κάνω. Συναντήσεις που δεν έγιναν, εκκρεμότητες που ακόμη εκκρεμούσαν, ύλη που δεν μελέτησα, βιβλία που δεν διάβασα, ρούχα που περίμεναν ασιδέρωτα, τηλεφωνήματα που δεν έκανα. Ήθελα να πάω στο γυμναστήριο, αλλά κάτι προέκυψε (ως συνήθως) και τελικά δεν τα κατάφερα. Κι ωστόσο, από το πρωί που ξύπνησα μέχρι την ώρα του ύπνου έτρεχα πανικόβλητη πίσω από κάτι ή κάποιον. Αλλά έτρεχα επί τόπου, σαν χάμστερ σε ρόδα." Αύριο θα ξυπνήσω νωρίς και θα κάνω όλα όσα δεν έκανα σήμερα ", υποσχέθηκα για χιλιοστή φορά στο είδωλό μου καθώς βούρτσιζα τα δόντια μου πριν πάω για ύπνο. Κι όμως, ούτε την επομένη έκανα κάτι απ' όλα αυτά. Ξύπνησα αργά γιατί έβλεπα video με γάτες στο YouTube μέχρι τις 2 τα ξημερώματα, άργησα να πάω εκεί που ήθελα και τελικά δεν κατάφερα να διαγράψω καμμία εκκρεμότητα από την λίστα μου. Είχα σιχαθεί αυτόν τον φαύλο κύκλο, αλλά δεν ήξερα πώς να απεγκλωβιστώ από αυτόν.  ...